"Καλοκαιρινή νύχτα στην Μύρινα". Λάδι σε μουσαμά 40 Χ 40 εκ.

Τίίτλος:  "Καλοκαιρινή νύχτα στην Μύρινα"  Μέσο:  Λάδι σε μουσαμά  Διαστάσεις:  40 Χ 40 εκ.  Κορνίζα:  -  Κατάσταση:  Χαρίστηκε.  Σχόλια: Η εκκλησία του Άι Νικόλα στην Μύρινα. Σε πρώτο πλάνο μια νυχτερινή πεταλούδα. Χρησιμοποιήθηκε με την άδεια του νυχτερινή φωτογραφία τυυ Άγιου Νικόλα του Γιάννη Γκαλιούρη.

"Καροτσάκι" Λάδι σε μουσαμά 50 Χ 40 εκ.

Τίίτλος:  "Καροτσάκι"  Μέσο:  Λάδι σε μουσαμά  Διαστάσεις:  50 Χ 40 εκ.  Κορνίζα:  -  Κατάσταση:  Δεν έχει τελειώσει.  Σχόλια: Ξεκίνησε ζωγραφιζοντας το βλεποντας το φυσικο. Εβγαλα την σκηνή και μια φωτο να την δουλεφω παραπανω αλλα την εχασα. Τωρα μαλλον θα το συνεχισω απο φαντασια.

"Δύο κύκνοι" Λάδι σε μουσαμά 45 x 35 εκ.

Σημ. Θα κανω αλλη μια προσπαθεια να το βελτιωσω και τερμα... Αποδειχτηκε πολυ πιο δυσκολο απο οσο πιστευα γιατι εχει παρα πολλες χρωματικες εναλλαγες...

Ένα τοπίο με φθινοπωρινά δέντρα που τα χρώματα τους ανακλώνται στο νερό μιας λίμνης και δύο κύκνοι... Για την εικόνα χρησιμοποίησα φωτογραφία που βρήκα στο ίντερνετ.

"Σουρεαλιστικό τοπίο" Υδατογραφία σε χαρτί 35 x 50 εκ.

Κάποιες φορές μπορείς να ξεκινήσεις να σχεδιάζεις ή να ζωγραφίζεις χωρίς να έχεις μια σαφή εικόνα για το έργο που θέλεις να καταλήξεις. Βλέπεις κάτι σκέφτεσαι κάτι και απλά το βάζεις στην εικόνα. Το τι θα γίνει σαν έργο είναι θέμα τύχης και το αποτέλεσμα σπάνια είναι αξιόλογο. Η εικόνα του πίνακα πρέπει από την αρχή να έχει ένα σκοπό να δείξει κάτι συγκεκριμένο όσο περίπλοκο και αν είναι γιατί αλλιώς πιθανότατα θα αποτύχει. Μπορεί να πει κάποιος ότι πολλά αφηρημενα έργα δείχνουν αποτέλεσμα μιας τυχαίας σύνθεσης και δημιουργίας. Δεν είναι έτσι για τα περισσότερα. Άσχετα αν είναι ακατανόητα σε έναν θεατή, ο δημιουργος του αφηρημένου συνήθως έχει σαφείς σκέψεις και ιδέες να εκφράσει. Αν ειναι τυχαίο εργο τα στοιχεία του δεν καταφέρνουν καλά να δέσουν σε μία εικόνα συνήθως. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στα έργα ατάλαντων ή αδέξιων καλλιτεχνών. Η τύχη ειναι συνήθως ανεπαρκής στο να φτιάξει απο μόνη της ένα ενδιαφέρον έργο τέχνης.

Μια τέτοια τυχαία στην συνολική εικόνα σύνθεση έκανα παλιότερα τότε το 1992 σε αυτό το έργο. Μάλλον έγινε για να περάσει η ώρα και το αποτέλεσμα δεν το κρίνω ικανοποιητικό. Και η έμπνευση πολλές φορές έτσι τυχαία λειτουργεί και σε αυτό είναι φανερό ότι κατέληξε να απεικονίσει ενα φανταστικό σουρεαλιστικό τοπίο. Δεν θυμάμαι παραπάνω για τους συγκεκριμένους λόγους και απάφασεις που έδωσαν αυτό το έργο. Δείχνει να μοιάζει κάπως με τις παράξενες εικόνες που βλέπουμε πολλές φορές στα όνειρα μας. Αν κάποιος βρει νόημα στο έργο ή απλά το βρει αισθητικά ενδιαφέρον έχει καλώς.

"Κάστρο" Υδατογραφία σε χαρτί 35 x 50 εκ.

Μπορώ να πω ότι να ζωγραφίζεις βλέποντας ένα τοπίο στην πραγματικότητα είναι πιο εύκολο από το να το ζωγραφίσεις βλέποντας το σε φωτογραφία. Σίγουρα η εικόνα της πραγματικότητας δίνει πολύ περισσοτερες πληροφορίες, ασύγκριτα περισσότερες λεπτομέρειες από την φωτογραφία. Το πρόβλημα είναι ότι για να δεις το τοπίο στην πραγματικότητα πρέπει να πας εκεί και να στηθείς τις κατάλληλες ώρες.

Αυτό έκανα και εγώ τον Ιούνιο του 1992 και ζωγράφισα αυτό το κομμάτι του κάστρου της Μύρινας. Από ότι θυμάμαι δύο ή τρία πρωινά για τέσσερις-πέντε περίπου ώρες πήγαινα εκεί και ζωγράφιζα αυτό που έβλεπα. Προσπάθησα να το κάνω πιο εντυπωσιακό χρωματικά αλλά δυστυχώς οι νερομπογιές, το μέσο που χρησιμοποίησα, δεν ήταν κατάλληλες για αυτό που ήθελα να κάνω.

Χαρίστηκε.

"Γκρεμισμένη Μάντρα" Λάδι σε μουσαμά 60 x 40 εκ.

Τοπίο της Λήμνου.

Από φωτογραφία από το ίντερνετ αγνώστου σε μένα φωτογράφου.

Λάδια 60 Χ 40 εκ. (ο καμβάς). Με κορνίζα, αγορασμένη (60Ε), χαρίστηκε.